Klaudia Banaszczyk

Klaudia Banaszczyk jest psychologiem pracującym z dziećmi, młodzieżą, osobami dorosłymi oraz rodzicami. Szczególnie bliska jest jej praca z osobami w spektrum autyzmu oraz dziećmi i młodzieżą doświadczającymi trudności emocjonalnych, społecznych i rozwojowych. Prowadzi konsultacje psychologiczne, wsparcie psychologiczne, konsultacje rodzicielskie oraz zajęcia rozwijające kompetencje społeczne.

Doświadczenie zawodowe zdobywała m.in. w Centrum Terapii Autyzmu SOTIS, gdzie pracowała jako psycholog i koordynator grupy, prowadząc zajęcia terapeutyczne oraz Treningi Umiejętności Społecznych, obserwując rozwój dzieci i wspierając ich rodziny. Pracowała również w specjalistycznych poradniach i placówkach terapeutycznych, prowadząc terapię indywidualną i grupową, konsultacje rodzicielskie oraz diagnozę funkcjonowania poznawczego i umiejętności szkolnych. Obecnie pracuje jako psycholog i nauczyciel w niepublicznym terapeutycznym punkcie przedszkolnym, prowadząc m.in. zajęcia rewalidacyjne, wczesne wspomaganie rozwoju oraz terapię psychologiczną.

W pracy diagnostycznej wykorzystuje m.in. Skalę Inteligencji Stanford-Binet 5, baterię SB6/18, Leiter-3 oraz ABAS-3. Posiada również przygotowanie do diagnozy trudności szkolnych i specyficznych trudności w uczeniu się. Jest trenerką Treningu Umiejętności Społecznych oraz posiada przygotowanie w zakresie pracy z dziećmi ze spektrum autyzmu, m.in. z wykorzystaniem metody PECS i Metody Dobrego Startu.

Obecnie rozwija swoje kompetencje psychoterapeutyczne w ramach całościowego kursu psychoterapii z psychodramą. W pracy z dziećmi korzysta z elementów podejścia poznawczo-behawioralnego, ACT i DBT oraz metod integrujących różne sposoby pracy, dostosowując je do wieku, możliwości i potrzeb pacjenta.

W relacji z pacjentem stawia na spokój, uważność i budowanie zaufania. Zależy jej na stworzeniu przestrzeni, w której zarówno dziecko, jak i osoba dorosła może czuć się bezpiecznie, akceptowana i wysłuchana. W pracy jest elastyczna i kreatywna – szczególnie w kontakcie z młodszymi pacjentami wykorzystuje zabawę, gry i aktywności dostosowane do ich zainteresowań i możliwości. Jednocześnie dużą wagę przywiązuje do stałego rozwoju zawodowego i poszerzania wiedzy, aby jak najlepiej odpowiadać na indywidualne potrzeby osób, z którymi pracuje.